Vroege ochtend

De laatste week niet echt actief geweest, zat in mijn schulpje. Soms heb ik dat ff nodig. De woorden kwamen niet, elke dag opnieuw probeerde ik het maar de zinnen klopte niet en ik begon me te irriteren. Dat is het moment om te stoppen en te accepteren dat het een andere keer wel lukt. Dus loslaten. Ook zoiets; loslaten. Mensen zeggen altijd tegen mij: ‘Ayla, laat het los!’, op het moment dat iemand iets zegt in de trant van loslaten spoken er bij mij 100 dingen door mijn hoofd. Hoe doe je dat? Waar zit die knop? En als je het loslaat waar gaat het dan naartoe? Ik vind dat een dooddoener, maar ik vind het een dooddoener omdat ik niet weet hoe het moet. Of niet wist. Ik denk dat ik eruit ben.

Wat gebeurd er als je ergens niet aan mag denken (van jezelf)? Dus laat me een voorbeeld nemen die iedereen kent: je relatie gaat voorbij en je probeert afleiding te zoeken. Soms komt dat nare gevoel terug naar boven want het gevoel wil daar kennelijk toch zijn. Hoe kan je zoiets loslaten? Ik denk door te accepteren.

Ik ben zelf een held in gedachten verzetten en mezelf dwingend om ergens anders aan te denken, dat werkt soms, maar meestal niet. Ik kan gaan denken: wat als ik dit, wat als ik dat? Wat als bestaat niet in mijn ogen. Wat als is geweest. Je kunt er je lessen uittrekken voor de toekomst maar het verleden kan je niet terugdraaien. Nu, dat is alles wat er echt is. Gisteren bestaat niet (meer) en morgen bestaat ook niet. Als ik er morgen niet meer ben, is er geen morgen. Als ik accepteer dat een situatie zo is en zie dat ik er nu niks aan kan veranderen, krijgt mijn geest rust. Ebt het gevoel weg.

Waar gaat het naartoe dan? Ik was best wel een binnenvetter, van het moment dat ik ging inzien dat praten zo erg nog niet was ging ik praten. Praten om te verwerken maar ook praten zodra ik een inzicht kreeg over een situatie. Praten en een mens dat goed kan luisteren zijn voor mij fijne dingen. Filosoferen vind ik sowieso een leuk iets, ik krijg daar energie van. Ik werd vanochtend om 06.00 wakker en had wat berichtjes op mijn telefoon. Iemand vroeg hoe het ging, iemand die ik een keer heb gezien bij mij thuis met wat vrienden, toen al leuke gesprekken mee gehad. Ik reageer er kort op, er komt uiteindelijk een heel gesprek met nieuwe inzichten voor mij, dat is hoe ik mijn dag start en DAT vind ik mooie dingen! Ik hoef niet de nieuwste TV of mijn kast vol kleren (ok, kast vol kleren dan wel, blijf een vrouw hé), maar doe mij maar gewoon een goed gesprek en het zonnetje dat schijnt. Daar word ik blij van! Mijn punt is: materiaal is slechts tijdelijk, je bent er heel even blij mee en daarna raak je gewend aan het materiaal en je koopt weer wat nieuws. De cirkel is rond. Genieten van de kleine dingen en goede gesprekken zo nu en dan, dat is gratis, je groeit er van als mens en je bereikt er wat mee, namelijk nieuwe vriendschappen en dichter bij jezelf komen. Wat wil je nog meer? Willen, altijd maar meer willen is slechts iets van het ego. En naar dat ego, daar hoef je meestal niet naar te luisteren.

About aylavdn

Weet en leer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s