Wat nu?

De scan is gemaakt en een week later kreeg ik de uitslag. Ik vond het wel spannend, maar ook weer niet. Tijdens de uitslag was mijn vriend erbij (gelukkig!)

De longarts begon het verhaal met: ‘We hebben wat gevonden, niet heel ernstig, maar niet leuk’. Er gaat vanalles door je heen. Eerst maakte hij ook nog een heel verhaal met hoe mijn longen eruitzagen (met de scan erbij) en wat wat was. Ik dacht alleen maar: VERTEL HET NOU!

Uitslag: longemfyseem. De erfelijke variant. Normaal krijg je dit rond je 50e levensjaar, alleen doordat het bij mij erfelijk is ben ik hier op mijn 23e mee gedoemd.
Het roken en in het verleden blowen heeft dit aangewakkerd, maar vroeg of laat had ik het toch wel gekregen. Het gen (of liever gezegd het gen wat je mist), zit er nou eenmaal (niet).  Auw, dat komt binnen. Of ik nog vragen heb? Nee meneer, alles is duidelijk.
Nu heb ik toch nog een afspraak staan wat natuurlijk komen de vragen later.
De klaplong is mijn geluk geweest, anders was ik er nooit achtergekomen.

Als ik nu weer een klaplong krijg worden mijn longen geplakt (VATS), en worden de zieke delen van mijn longen afgesneden. Dit wil ik nooit meemaken.

Hoe het verder gaat zie je in mijn volgende blog..

About aylavdn

Weet en leer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s