Mijn ziekenhuistrip deel 2

Vervolgens na heel wat nachten ellende wordt je overgebracht naar de ”normale” afdeling, ik werd hierheen gebracht in de rolstoel en ik weet nog dat ik ontiegelijk duizelig was. Ik had het idee dat ik elk moment van de rolstoel af kon donderen. Tja, dat is wat de morfine dan weer met je doet. Op de IC ben ik mijn bed niet uit geweest, want het röntgenapparaat die twee keer per dag foto’s maakte van mijn longen, kwam naar mij toe.

Opeens lag ik op een afdeling waar ik geen controle meer had en waar mijn vriend constant bij me was. Gemengde gevoelens, ik was blij dat hij bij mij mocht zijn. Maar ook vreemd, opeens van alle ”controle & veiligheid”, naar geen controle en veiligheid.

Op deze afdeling lag een vrouwtje uit Noorwegen, die in het Noors tegen mij begon te praten. Gelukkig sprak ze ook een goed woordje Engels. Met haar heb ik bijzondere gesprekken gehad en ik spreek haar nu nog regelmatig. We hebben afgesproken dat als mijn vriend en ik naar Noorwegen op vakantie willen, we bij haar mogen blijven slapen.
Die nacht heeft mijn vriend naast me geslapen, uiteraard hadden we dit niet gemeld en kwamen ze hier in de ochtend pas achter. Leuk om ze te zien communiceren en hoe je in non-verbale taal kan aflezen dat ze er geen bal van begrijpen. Ik was blij want ik had eindelijk een beetje geslapen. Daarna werd ik ontslagen maar heb ik nog een week in de rolstoel gezeten. Lopen gaat moeilijk als je geen lucht krijgt en je conditie moet gewoon opgebouwd worden. Hierdoor hebben we toch nog een beetje van Gran Canaria mogen zien, maar de meeste tijd lagen we toch aan de zee. Waar ik dan niet kon zwemmen, maar toch kon genieten.

We wisten al via de SOS alarmcentrale dat ik niet terug mocht vliegen en een week later moest ik in het ziekenhuis zijn op Gran Canaria om daar foto’s te laten maken en zo kreeg ik een verklaring dat ik per land en zee terug mocht reizen. Ook had ik de keuze om onder medische begeleiding terug te vliegen, zodat als ik weer een klaplong kreeg er gelijk artsen bij me waren, maar dat leek me ook geen feestje.

Nou heb ik ook nog een spectaculair verhaal over de terugreis, dus als je hier interesse in hebt zie mijn volgende blog.

 

About aylavdn

Weet en leer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s