Hoe nu verder?

Hoe gaat het eruit zien nu? Stoppen met roken, vandaag is mijn laatste rookdag.
Rustig aan mijn conditie opbouwen en dan kan ik ermee oud worden. Doe ik dit niet, word ik niet oud. Kwestie van leven of dood maakt het stoppen makkelijk.

Waarom stopte ik niet gelijk na mijn klaplong? Hoor ik je afvragen. Dat heb ik mezelf ook afgevraagd. Ik rook vanaf mijn 13e, dit begon met stiekem roken want mama mocht het niet weten. Uiteindelijk samen met mijn broer de moed verzameld om samen te gaan vertellen dat we roken. Ik kan me haar antwoord nog herinneren: ‘Haha, dat wist ik allang. Denk je dat ik dat niet doorhad? Maar oké, het zijn jouw longen en het is jouw gezondheid.’ Mama, had ik toen maar naar je geluisterd. Je verbood me niks maar wees me op de belangrijke aspecten, longen en gezondheid.

Ik zag het kwaad er niet van in en rookte gezellig verder. Dit werd dagelijks. Ik rookte wel 30 sigaretten op een dag, makkelijk! Die sigaret, dat was mijn maatje. Als ik me rot voelde, was het maatje er. Als ik blij was en iets te vieren had, was mijn maatje daar.
Een grote illusie, want een maatje die je de dood injaagt (even los van het geld wat het kost) is niet je maatje toch? TOCH? Zo hey, dit heb ik me ook regelmatig bedacht maar dit was niet genoeg om mij te laten stoppen. Want nee, ik had nergens last van. Natuurlijk niet, dat komt nog wel. Iedere roker wenst dat die nooit was begonnen, ik was daar een van. Met een sigaret in mijn hand vertelde ik mensen die nieuwsgierig waren naar roken dat ze er nooit aan moesten beginnen. ”Bezint eer ge begint’, is toepasselijk.

Na mijn klaplong voelde ik me zo rot dat ik nog meer ging roken. Mijn vriend vond dit niet verantwoord van me en ik kan hem alleen maar gelijk geven. Toch trok het me niet over de streep. Tot het nieuws van de longarts: ‘Je hebt longemfyseem en dit is niet meer omkeerbaar.’ De gaten zitten er en ik heb het mezelf deels aangedaan. Niet helemaal, want door dat gen dat mist had ik het ook wel gekregen, maar niet zo jong. Dan was ik 50 geweest, dat is ook verschrikkelijk begrijp me niet verkeerd, maar nu kom ik net kieken.

Het liefst schreeuw ik tegen de hele wereld dat ze moeten stoppen, het jaagt je de dood in. Maar ik weet, dit heeft geen zin. Dit had iedereen kunnen gebeuren, maar zolang het niet bij jezelf gebeurd stop je er niet mee. Mijn oom lag een paar jaar terug in het ziekenhuis met een hartinfarct, door het roken. Hij zei nog: ‘meisje, blijf nou van die sigaretten af.’ En weer, had ik maar naar hem geluisterd. Had ik maar dit, had ik maar dat. Wat als bestaat niet, wat als is verleden tijd. Nu kan ik stoppen, nu kan ik verdere schade beperken, en DAT, DAT GA IK DOEN!

About aylavdn

Weet en leer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s